De tijdsleutel van Nostradamus

Het is steeds een voordeel indien je een een voorspelling maakt en vervolgens in de toekomst kunt bevestigen dat die voorspelling bewaarheid is. En een voorspelling over een befaamd profeet is nog interessanter.
Een bijna oneindig aantal boeken zijn geschreven omtrent Nostradamus. Maar een boek wijkt af van alle andere: Wim Zitman stelde in De Onbekende Aspecten van Nostradamus dat de centuries zelf niet echt belangrijk waren, maar dat de tekst wel een “tijdsleutel” bevatte: astrologische informatie omtrent een “ritme” dat verborgen zit in de tijd; een ritme dat bekend was aan Nostradamus en die dat op onderhandse wijze mededeelde aan de lezer in zijn kwatrijnen. Maar duurde het werkelijk meer dan drie eeuwen vooraleer een Nederlander die sleutel achterhaalde?

In zijn werk stelt Zitman het als volgt: Nostradamus heeft slechts zelden in zijn werk jaren genoemd, zodat het moeilijk is om met die enkele gegevens een ritme in de beschreven gebeurtenissen te vinden. Hij laat ons ook weten dat hij slechts de belangrijkste gebeurtenissen beschrijft. De naar zijn mening minder interessante laat hij dus buiten beschouwing. Zijn proza verraadt een ritme, maar welk ritme gaat daar achter schuil? Elke vertaling van zijn proza leidt onherroepelijk tot verlies van essentie. Een essentie die daardoor onherstelbare schade oploopt en een bron van speculatie gaat vormen. Leg de vertalingen van diverse exegeten van willekeurige, gelijke Kwatrijnen naast elkaar en de vertalingen spreken elkaar vaak volledig tegen. Door vertaling is ook het verband aangetast. Op zich vormt de vertaling reeds een interpretatie, waarna nieuwe interpretaties door de onderzoekers worden toegevoegd. In de loop van de eeuwen hebben er op deze wijze honderden verstoringen plaatsgevonden bij het zoeken naar de ware interpretatie van Nostradamus zijn Kwatrijnen. In de Tweede Wereldoorlog brandde hierdoor zelfs een propaganda-oorlog (het afwerpen door de Duitsers van vlugschriften met voorspellingen van Nostradamus boven Frankrijk en psychologische oorlogvoering tussen Duitsland en Engeland op basis van astrologie) los om met behulp van ‘eigen interpretatie’ en/of ‘vervalsingen’ de toekomst naar hun hand te zetten. Waarheid is soms ver zoek.

Bij de vertaling van zijn brieven ligt dat anders. Deze kennen niet de cadans van het Kwatrijn, zodat de interpretatie veel minder moeilijkheden oplevert, hoewel zijn keuze van woorden, zinsbouw en zijn lange alinea’s voor andere hindernissen zorgen. Hindernissen blijven, door de tijdspanne die er ligt tussen de 16e en de 21e eeuw, daar de cultureel-filosofische en literaire ontwikkelingen van de afgelopen eeuwen een kloof geslagen hebben tussen de tijdgeest van de Renaissance en die van de huidige tijd. Zelfs de humor is veranderd.
Onveranderbaar en daarom vaststaand zijn getallen en de daaruit voortvloeiende berekeningen. Mathematiek kan de tijd trotseren en is duurzaam zodat zij niet dubbelzinnig of op meervoudige wijze geïnterpreteerd kan worden. Die waarheid kan slechts opnieuw geweld worden aangedaan door bijvoorbeeld onjuiste interpretaties van gegevens, behalve wanneer er een ritme schuilgaat en dat mogelijke ritme steeds opnieuw bevestigd wordt.

Elke Tijdsleutel zal dan ook een ritme moeten hebben, als ware het een kloppend hart of de cadans van de ontwikkeling. De Tijdsleutel die Nostradamus gebruikte, is de kosmische hartslag, met de klank van een paukenslag waar hij schijnbaar een speciale voorliefde voor had. Dit is de ‘verfijnde’ Tijdsleutel van 849,444 dagen, een cyclus die verbonden is met de rondloop van de planeet Mars. Zelfs de sterfdag op 10 juli 1559 van koning Hendrik II, een belangrijke persoon in het leven van Nostradamus, is gerelateerd aan de kosmische paukenslag, daar deze gedenkwaardige dag precies 850 dagen na de aanvang van de eerste cyclus van Nostradamus van 14 maart 1557 valt.

Merkwaardig en fascinerend genoeg begint de Engels-Franse oorlog op 7 juni 1557, inderdaad precies 85 dagen na de aanvang van de eerste cyclus van Nostradamus op 14 maart 1557. Deze periode van 85 (x10= 850) is als het ware een kleinere hartslag in het grotere ritme. De Engelsen verklaarden de Fransen de oorlog, de macht van de Familie de Guise (Lotharingse Huis) nam weer toe, mede door de tragische dood van koning Hendrik II en de verloren veldslagen. Deze exactheid komt niet altijd voor en Nostradamus geeft dat ook aan, door te vermelden dat het soms ‘iets meer of minder’ kan zijn.

In de aanhef van deze paragraaf komt tot uiting dat Nostradamus weinig controleerbare feiten verstrekte waardoor hij op het oog een minimaal houvast biedt. Schijn bedriegt echter daar hij naast de bovengenoemde data en hun gebeurtenissen, hier en daar versluierde of onvolledige informatie vermeldt:

14 maart 1557 Aanvang eerste cyclus

28 januari 1606 Aanvang tweede cyclus

16 oktober 1727 Kwatrijn 3.77 ; oktober 1727

9 juni 1732 Einde 177 jr, drie mnd, 11 dg

22 september 1792 Brief koning Hendrik II, zonder datum

11 augustus 1999 Kwatrijn 10.72 ; augustus 1999

Tussen alle bovengenoemde dateringen bevinden zich steeds veelvouden van 85 dagen of 850 dagen, met hier en daar kleine verschillen in de hartslag van de kosmos. De gebeurtenissen aan het einde van de achttiende eeuw in Frankrijk, vermeld Nostradamus in zijn brief aan koning Hendrik II subtiel en enigszins badinerend met: “...en dit zal voortduren tot aan het jaar 1792, dat men zal houden voor een vernieuwing van de tijd.” Op 22 september 1792 werd Frankrijk officieel een Republiek. De Nationale Conventie maakte bekend dat alle stukken vanaf die dag gedateerd zouden worden met jaar 1 van de Republiek. Men wilde zo weinig mogelijk ruchtbaarheid geven aan deze nieuwe jaartelling uit angst voor een contra-revolutionaire actie. Met deze nieuwe jaartelling luidde men een nieuw tijdperk in. Deze vernieuwing in de kalender bleef beperkt tot vrijwel een decennium. Deze vernieuwing liep dus wel los, zoals ook met de leuze “Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap.”

Opvallend is dat Nostradamus geen enkel jaartal na 1999 noemt, behalve dat de inhoud van de sterrenkundige en profetische verzen zich uitstrekken ‘tot aan het jaar 3797’. Op grond hiervan kan aangenomen worden dat Nostradamus 190 stuks Kwatrijnen geschreven had voor de periode van 14 maart 1557 tot 11 augustus 1999, daar Nostradamus in werkelijkheid start op 7 juni 1557, bij het uitbreken van de Engels-Franse oorlog.

Hoewel Nostradamus mogelijk niet verder keek dan het eind van het tweede millennium, blijft het kosmisch ritme uiteraard verder kloppen. Na het beëindigen van zijn boek en de publicatie in 2002, merkte Zitman het volgende op: dat hij absoluut gelijk had!

Ik kan niet anders concluderen dan dat die sleutel juist is! Op 06-12-2001 (zie mijn boek op p.141) komt er een einde aan de 25-jarige oorlog in Afghanistan. En op 04-04-2004, 850 dagen na het einde van die 25-jarige oorlog in Afghanistan, waren er zeer hevige en intense gevechten in Irak. Op 03-08-2006, opnieuw na 850 dagen, was er die hevige verontwaardiging in de wereld over dat bombardement op 30-07-2006 van Israël op de stad Qan in Libanon met de dreiging van een Derde Wereldoorlog. Ook de kleine cycli van 85 dagen, of soms ook 42 dagen laten bijzondere gebeurtenissen zien. Bijvoorbeeld op 12 september j.l., 42 dagen na dat bombardement, deed paus Benedictus zijn in de Moslimwereld zo gewraakte uitspraken in Regensburg over de Islam. Soms zit het ritme er enige dagen naast, maar vaak niet. In elk geval, ik ben ervan overtuigd dat ik zijn Tijdsleutel ontmaskerd heb!

Wim heeft sinds De Onbekende Aspecten een Engelse editie van Sterrenbeeld van Horus geschreven: Egypt: “Image of Heaven”. Daar stuitte hij op oeroude cycli van de Egyptische hogepriester Manetho, waarmee Nostradamus zijn prognostische systeem opzette. Het toont aan dat Nostradamus bepaalde informatie kende die oeroud is... maar die voor onze tijden – en de toekomst – nog steeds uiterst belangrijk is.